19 Mart 2012 Pazartesi

DEVLET VE TERÖR


İnsanların, iş bölümü olmadan hayatlarını idame ettiremeyeceklerini idrak etmesiyle birlikte “Devlet” kavramının temelleri atılmıştır. Devlet, insanlar arasındaki ilişkiyi düzenlemek, insanların can ve mal güvenliğini sağlamak ve adaleti temin etmekle mükelleftir. Nevruz bahanesiyle yürütülen “Kent Terörizmi” bu temel taşın farkında olarak yorumlanmalıdır.

Türk insanı, çocuklarının iyi bir geleceğe sahip olması arzusuyla onları yetiştirirler ve insanımızın büyük bir bölümü çocuklarının özel sektörde değil, devlet sektöründe çalışmasını temenni etmektedir. Yani insanımız devlet, “garanti” olarak görmektedir ve devlete karşı içten içe büyük bir güven duygusu taşımaktadır. “Devlete kapı atmak” deyiminin kaynağı da aslında bu bilnç ve duygudur.

Devletine karşı güven duygusuyla bezenmiş ve en kalbi duygularla kendini ona teslim etmiş Türk milleti, bu güvenini var eden bazı hizmetler beklemektedir. Bunların en başında “güvenlik” gelir. Devletine vergi veren, devleti için günde en az 8 saat ter döken ve canı pahasına askere giden kişinin devletten güvenlik talebi dışında başka nasıl bir doğal isteği olabilir ki?

Şimdi gelelim Nevruz gösterilerine. Farkındayım, ben bu yazıyı yazarken halen olaylar sürüyor olacak ve bu olaylar 3-4 gün daha devam edecektir. Ancak, bu olaylardan sonra bahsedilmesi gereken bir konu varsa, o da devletin “şehir teröristleri” karşında apaçık ortada duran acziyetidir.

“Şehir teröristleri” Türk toprağında isyan bayrağı açmaya çalışmaktadır. Kısmen ve ülkemizin bazı bölgelerinde bunu gerçekleştirmişlerdir de. Görevini layıkıyla yerine getirdiğine inandığımız Türk insanı, haklı bir beklenti olarak devletinden can güvenliğini talep etmektedir. Fakat siyasi ve askeri yollardan Türk milletini vurmaya çalışan “Kürtçü Terörizm”, 25 senedir Türk ordusuna karşı sağlayamadığı zaferi, silahlı ve ekonomik güçlerini şehirlere kaydırmaya çalışmaktadır. Bunun sebebi, şehirlerde estirilecek bir terör ve ayaklanma havasıyla ikinci bir 1968-1980 dönemini Türk milletine yaşatmaktır.

“Dağ teröristleri”, 1984’ten bu yana dağlarda ve kısmen Kürt kökenli vatandaşlarımızı katlederek devletin o bölgedeki otoritesini zayıflatma, “Burada tek güç ve otorite, biziz.” mesajını verme gayreti içerisine girmiştir. 1984-2006 arasında Türk ordusunun terörizmle mücadelenin askeri kanadında verdiği başarılar, basiretsiz , gaflet uykusuna yatmış yahut ihanetle Türk milletini arkasından hançerlemiş siyasilerin etkisiz ve galesiz tavırlarına rağmen PKK’yı büyük ölçüde yaralamıştır. Ancak, AKP hükümetinin halkı uyutmaya yönelik “demokrasi” söylemleri, PKK’nın işine yaramıştır. Dağlarda kazanamayan PKK, terörizmi şehirlere çekmenin ve bir iç savaşı ateşlemenin peşindedir. Habur görüntüleri, bize bunu apaçık gösteriyor. Kahraman gibi karşılanan teröristler, devletin kurduğu seyyar mahkemelerde “yargılanmış” ve serbest bırakılmıştır. Habur olayı, PKK’nın şehirlere inme planının en büyük planıdır. Hayal edin; silahlı terörizm eğitimi almış, ideolojik olarak beyni yıkanmış, örgütlenme bilinciyle yetiştirilmiş PKK’nın haşhaşlı yüzlerce piçinin şehirlere indiğini hayal edin. İşte PKK’nın istediği, AKP hükümetinin yolunu açtığı plan, budur.

Bizim Türk milleti olarak açılan bu isyan bayrağına göz yumacak halimiz yok. Tarih bize bunu gösterir. Ben bütün kalbimle inanıyorum ki Türk milleti şanlı tarihinden vecd alarak düştüğü bu bataktan kurtulmasını bilecektir. Üstümüze düşen görev, doğal olarak ortaya çıkmış milli öfkemizi şu an için içimizde tutmak, hata ve gafletine rağmen “Yüce Devletimize” güvenmek ve zamanı geldiğinde candan, yardan, serden geçebilmeyi bilmektir. Nitekim, vakitsiz öten horozun başını keserlermiş. Akıllıca, ama milli öfkemizi kaybetmeden yolumuza devam etmek zorundayız.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder